Εφ?ρμοσε ει? την πνευματικ? μορφ? την ιστορ?α του φυτο? το οπο?ον αρχιν?ει απ? το σπ?ρο, και γυρ?ζει ει? αυτ?ν, αφο? περι?λθη, ω? βαθμο?? ξετυλιγμο?, ?λαι? ται? φυτικα?? μορφα??, δηλαδ?, τη ρ?ζα, τον κορμ?, τα φ?λλα, τ' ?νθη, και του? καρπο??. Εφ?ρμοσ? την, και σκ?ψου βαθι? την υπ?σταση του υποκειμ?νου, και τη μορφ? τη? τ?χνη?. Πρ?σεξε ??τε το?το το ?ργο να γ?νεται δ?χω? ποσ?? να διακ?πτεται.

Μ?α μεστ? και ωρα?α δημοκρατ?α ιδε?ν, οι οπο?αι? να παραστα?νουν ουσιαστικ? τον ει? ται? α?σθησαι? α?ρατο Μον?ρχη. Τ?τε ε?ναι αληθιν? πο?ημα. Ο Μον?ρχη?, οπο? μ?νει κρυμμ?νο? για ται? α?σθησαι?, και γνωρ?ζεται μ?νον απ? το πνε?μα, μ?σα ει? το οπο?ον εγενν?θηκε, ε?ναι ?ξω απ? την περιφ?ρεια του Καιρο?· αλλ? μ?α δημοκρατ?α ιδε?ν ενεργε? αισθητ? μ?σα ει? τα ?ρια του Καιρο?.

Σκ?ψου βαθι?, και σταθερ?, (μ?α φορ? για π?ντα) τη φ?ση τη? Ιδ?α?, πριν πραγματοποι?ση? το πο?ημα. Ει? αυτ? θα ενσαρκωθ? το ουσιαστικ?τερο και υψηλ?τερο περιεχ?μενο τη? αληθιν?? ανθρ?πινη? φ?ση?, η Πατρ?δα και η Π?στι?.

Ο θεμελι?δη? ρυθμ?? του ποι?ματο? α? ε?ναι, απ? την αρχ? ω? το τ?λο?, το Κοιν? και το Κ?ριο (Proprio), συρριζωμ?να και ταυτισμ?να με τη γλ?σσα· α? εργ?ζεται (το πο?ημα) αδι?κοπα για την αληθιν?ν ουσ?α, αλλ? ει? τρ?πον ?στε να μη το καταλ?βουν ειμ? οι ν?ε? οι γυμνασμ?νοι και βαθε??. Ει? το?το θα φθ?ση τιν?? με τρ?πον απλ?, πλο?σιον ?μω? απ? δεσ?ματα, θρ?φοντα? τη Μορφ? με τ?που? δημοτικο??· λ. χ. ετοιμοθ?νατο?, - χρυσοπηγ?, - χρυσοπρ?σινα, κ. ?.

Ο θεμελι?δη? ρυθμ?? α? στυλωθ? ει? το κ?ντρο τη? Εθνικ?τητο?, και α? υψ?νεται κ?θετα, εν? το ν?ημα, απ? το οπο?ο πηγ?ζει η Πο?ηση, και το οπο?ο αυτ? υπηρετε?, απλ?νει βαθμηδ?ν του? κ?κλου? του.

?λο το Πο?ημα α? εκφρ?ζη το Ν?ημα, ωσ?ν ?να? αυτο?παρχτο? κ?σμο?, μαθηματικ? βαθμολογημ?νο?, πλο?σιο? και βαθ??. Μ?σα ει? αυτ? το δρ?μο μοναχ? συγχωρε?ται να προξεν?ση τιν??, με τα δι?φορα ακ?λουθα εφευρ?ματα, ται? πλ?ον μεγ?λαι? και φοβερα?? εντ?πωσαι?. Αυτ? δεν ?γινε ποτ? αρκετ? καλ?. ?σοι εδοκ?μασαν να το κ?μουν (ω? ο Ευριπ?δη?, και μ' αυτ?ν οι περισσ?τεροι των νεωτ?ρων, οι οπο?οι ε?ναι παιδι? του), ?μειναν ?ξω απ? την Ιδ?α, και ?ποιο? ?χει νου δεν το υποφ?ρει.

Ει? το πο?ημα του Χρ?ου? [155] μακριν? πρ?πει να ε?ναι η φριχτ? αγων?α μ?σα ει? τη δυστυχ?α και ει? του? π?νου?, ?πω? εκε?θε φανερωθ? απε?ραχτη και ?για η διανοητικ? και ηθικ? Παρ?δεισο?.

Πραγματοπο?ησε το?τη την ιδ?α· ?λοι οι ανθρ?πινοι δεσμο?, - πατρ??, - αδελφο?, - γυναικ??, - ριζωμ?νοι ει? τη γη, και με αυτο?? ο ενθουσιασμ?? τη? δ?ξα?· - του? αρπ?ζεται η γη, και τοιουτοτρ?πω? αναγκ?ζονται να ξεσκεπ?σουν ει? τα β?θη του? την αγιωσ?νη τη? ψυχ?? του?. Ει? τον π?το τη? εικ?να? π?ντα η Ελλ?δα με το μ?λλον τη?. Απ? την αρχ? ω? το τ?λο? περν?νε απ? π?νον ει? π?νον ?ω? τον ?κρον π?νο τ?τε ?τρεξε η θ?λασσα, και η ψυχ? του? ?πλεε ει? την π?κρα, και ετρ?κλιζαν ωσ?ν μεθυσμ?νοι. Τ?τε ο εχθρ?? του? ζητε? ν' αλλαξοπιστ?σουν. Ο ?γιο? Αυγουστ?νο? λ?γει, ?τι ο Σταυρ?? ε?ναι η καθ?δρα τη? αληθιν?? σοφ?α? επειδ? ?σα ο Ιησο?? ει? τρει? χρ?νου? εδ?δαξε με το Ευαγγ?λιο, ?λα τα ανακεφαλα?ωσε ει? τρει? ?ραι? απ?νου ει? το Σταυρ?.

?ντοναι? δ?ναμαι?, οι οπο?αι? ξετυλ?ζονται ει? φυσικοεθνικ? ?ργανα, ει? μ?α μικρ? γη· δ?ναμαι? μεγ?λαι? κ?θε λογ??, οι οπο?αι? εμψυχ?νουν το ξετ?λιγμα, οπο? ακατ?παυτα προχωρε? μεγαλ?τερο. Εν? αυξα?νει, κ?με ?στε αν?μεσα ει? ται? νικηφ?ραι? εν?ντιαι? δ?ναμαι? να ευρ?σκεται η ενθ?μηση τη? περασμ?νη? δ?ξα?. - Οι Αδελφοποιτο?. - Μελ?τησε καλ? τη φ?ση τη? Ιδ?α?, και το υπερφυσικ? και γεννητικ? β?θο? τη? α? πετ?ξη ?ξω το φυσικ? μ?ρο?, και το?το α? τεθ? αβ?αστα ει? ?ργανα εθνικ?.

Αλλ? ?πω? φθ?ση τιν?? ει? το?το, αν?γκη να μελετ?ση τον υποστατικ?ν ?σκιον, οπο? θα βγ?λη ?ξω τα σ?ματα, μ?σ' απ? τα οπο?α αυτ?? θα φανερωθ? με εκε?να ενοποιημ?νο?. Και μ?σα ει? αυτ? τα σ?ματα α? εκφρασθ?, ει? ?λα τα μ?ρη του ?ργου, η εθνικ?τη? ?σο το δυνατ? πλ?ον εκτεταμ?νη. Τοιουτοτρ?πω? η Μεταφυσικ? ?γινε Φυσικ?.

Π?ρε και σ?μπηξε δυνατ? μ?αν πνευματικ? δ?ναμη, και καταμ?ρισε την ει? τ?σου? χαραχτ?ρε?, ανδρ?ν και γυναικ?ν, ει? του? οπο?ου? ν' ανταποκρ?νωνται εμπρ?κτω? τα π?ντα. Σκ?ψου καλ? αν το?το θα γ?νη ρωμαντικ?, ?, αν ε?ναι δυνατ?, κλασσικ? ? ει? ε?δο? μιχτ?, αλλ? ν?μιμο. Του δευτ?ρου ε?δου? ?κρο παρ?δειγμα ε?ναι ο ?μηρο?· του πρ?του ο Σ??κσπηρ· του τρ?του, δεν γνωρ?ζω.

Η απ?λυτη ?παρξη του ποι?ματο? α? ε?ναι πολυσ?μαντη· - μ?α απ? ται? σημασ?αι?· η μικρ? γη, ?ω? τ?τε δ?χω? δ?ξα, δ?χω? ?νομα, δι? μια? υψ?νεται ει? το ?κρο τη? δ?ξα?, πρ?τα με το να σηκωθ?, και ?πειτα με το να βασταχθ?, αποκρο?οντα? πολλα?? δ?ναμαι?, και απ? εκε? π?φτει ει? τη βαθ?τατη δυστυχ?α. Τοιουτοτρ?πω? μ?α εν?τη? πολλ?ν δυν?μεων φανερ?νεται ει? την ισοζυγ?α των μορφ?ν. Το ν?ημα ε?ναι π?ντα το αυτ? απ? την αρχ?ν ω? το τ?λο?, ?που ε?ναι η λ?ξι αιματοτσακισμ?να· - κ' ?τσι τω?ντι κ?θε λ?ξη εβγ?κε μεστ? απ? το ν?ημα, και το ?ργο δε?χνεται ατομικ?, σ?μφωνο με το πνε?μα τη? Γενικ?τητο?, που το εγ?ννησε.

Το πο?ημα α? ?χη ασ?ματη ψυχ?, η οπο?α απορρ?ει απ? τον Θε?, και αφο? σωματοποιηθ? ει? τα ?ργανα καιρο?, τ?που, εθνικ?τητο?, γλ?σσα?, με του? διαφορετικο?? στοχασμο??, αισθ?ματα, κλ?σαι? κ. ?. (α? γ?νη ?να? μικρ?? σωματικ?? κ?σμο? ικαν?? να τη φανερ?ση), τ?λο? επιστρ?φει ει? τον Θε?·

'Σε βυθ? π?φτει απ? βυθ? ω? που δεν ?ταν ?λλο?,

Εκε?θ' εβγ?κε αν?κητο?·

Κ?τταξε να σχηματ?ση? βαθμηδ?ν ωσ?ν μ?αν Αναβ?θρα απ? δυσκολ?αι?, ται? οπο?αι? θα υπερβο?ν εκε?νοι οι Μεγ?λοι, με ?σα οι α?σθησαι? απορρουφο?ν απ? τα εξωτερικ?, τα οπο?α ? του? τραυο?ν με τα κ?λλη του?, ? του? βι?ζουν με την αν?γκη και με τον π?νο, ?ω? ει? τη βεβαι?τητα του θαν?του, αλλ? εξαιρ?τω? με την ενθ?μηση τη? περασμ?νη? δ?ξα?. ?λα αυτ?, ?σο μεγαλ?τερα ε?ναι και πλ?ον δι?φορα, ει? τ?σο υψηλ?τερο στυλοπ?δι στα?νουν την Ελευθερ?α μεστ?ν απ? το Χρ?ο?, δηλαδ?, απ' ?σα περι?χει η Ηθικ?, η Θρησκε?α, η Πατρ?δα, η Πολιτικ? κ. ?.

Κ?με ?στε ο μικρ?? Κ?κλο? μ?σα ει? τον οπο?ο κινει?ται η πολιορκημ?νη π?λη, να ξεσκεπ?ζη ει? την ατμοσφα?ρα του τα μεγαλ?τερα συμφ?ροντα τη? Ελλ?δα?, για την υλικ? θ?ση οπο? αξ?ζει τ?σο για εκε?νου? οπο? θ?λουν να τη βαστ?ξουν, ?σο για εκε?νου?, οπο? θ?λουν να την αρπ?ξουν, - και για την ηθικ? θ?ση, τα μεγαλ?τερα συμφ?ροντα τη? Ανθρωπ?τητο?. Τοιουτοτρ?πω? η υπ?θεση δ?νεται με το παγκ?σμιο σ?στημα. - Ιδ?? τον Προμηθ?α και εν γ?νει τα συγγρ?μματα του Αισχ?λου. - Α? φαν? καθαρ? η μικρ?τη? του τ?που, και ο σιδερ?νιο? και ασ?ντριφτο? κ?κλο? οπο? την ?χει κλεισμ?νη. Τοιουτοτρ?πω? απ? τη μικρ?τητα του τ?που, ο οπο?ο? παλε?ει με μεγ?λαι? εν?ντιαι? δ?ναμαι?, θ?λει ?βγουν οι Μεγ?λαι? Ουσ?αι?.

Με?νε σταθερ?? ει? το?τη την υψηλ? θ?ση. Η θλ?ψη του? στ?κεται ει? το να θυμο?νται την ευτυχισμ?νη κατ?σταση του?, ?θεν ?πρεπε να βλαστ?ση το καλ? τη? πατρ?δα?. Τ?ρα αισθ?νονται ?τι θα χ?σουν τα π?ντα· το αισθ?νονται βαθμηδ?ν, και επομ?νω? ολικ??. Η πε?να δε μπα?νει ει? τον κ?κλον ειμ? μ?νον ω? εξωτερικ? δ?ναμη, την οπο?αν υπερνικο?ν καθ?? ?λαι? ται? ?λλαι?.

Σκ?ψου την ισοζυγ?α των δυν?μεων, μεταξ? ανδρ?ν και γυναικ?ν. Εκε?νοι α? αισθ?νωνται ?λα, και α? νικ?νε ?λα, με την ουσ?αν ?ξυπνη· το?ται? α? νικ?νε και αυτα??, αλλ' ωσ?ν γυνα?κε? [156].

ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ A'.

Τ?τε? εταραχτ?κανε τα σωθικ? μου, και ?λεγα πω? ?ρθε ?ρα να ξεψυχ?σω· κ' ευρ?θηκα σε σκοτειν? τ?πο και βροντερ?, που εσκιρτο?σε σαν κλων? στ?ρι '? το μ?λο που αλ?θει ογλ?γορα, ωσ?ν το χ?χλο '? το νερ? που αναβρ?ζει· ετ?τε? εκατ?λαβα πω? εκε?νο ?τανε το Μεσολ?γγι [157]· αλλ? δεν ?βλεπα μ?τε το κ?στρο, μ?τε το στρατ?πεδο, μ?τε τη λ?μνη, μ?τε τη θ?λασσα, μ?τε τη γη που επ?τουνα, μ?τε τον ουραν?· εκατασκ?παζε ?λα τα π?ντα μαυρ?λα και π?σσα, γιομ?τη λ?μψι, βροντ?, και αστροπελ?κι· και ?ψωσα τα χ?ρια μου και τα μ?τια μου να κ?νω δ?ηση, και ιδο? μ?σ' 'στη καπν?λα μ?α μεγ?λη γυνα?κα με φ?ρεμα μα?ρο σαν του λαγο? το α?μα, οπο? η σπ?θα ?γγιζε κ' εσβεν?τουνε· και με φων?, που μου εφα?νονταν πω? νικ?ει την ταραχ? του πολ?μου, ?ρχισε·

Το χ?ραμα επ?ρα

Του ?λιου το δρ?μο,

Κρεμ?ντα? τη λ?ρα

Τη δ?καιη '? τον ?μο, [158]

Κι' απ' ?που χαρ?ζει

Ω? ?που βυθ?,

Τα μ?τια μου δεν ε?δαν τ?πον ενδοξ?τερον απ? το?το το αλων?κι.?

Download Book