M?α των γυναικ?ν προσφε?γει ει? το στοχασμ? του θαν?του, ω? μ?νη σωτηρ?α τη? με τη χαρ?, την οπο?αν αισθ?νεται το πουλ?κι,
Οπο? δε σκι?? παρ?δεισο, και τ?νε χαιρετ?ει
Με του φτερο? το σ?λαγο και με καν?ναν ?χο,
ει? τη στιγμ?ν οπο? ε?ναι κοπιασμ?νο απ? μακριν? ταξ?δι, ει? τη φλ?γα καλοκαιρινο? ?λιου.