Κρυφ? χαρ? στραψε '? εσ?· κ?τι καλ? χει ο νου? σου·
Πε?, να το ξεμυστηρευτ?? θε? τ' αδελφοποιτο? σου; [177]
Ψυχ? μεγ?λη και γλυκει?, μετ? χαρ?? σ' το λ?ω·
Θαυμ?ζω ται? γυνα?κε? μα?, και '? τ' ?νομ? του? μν?ω.
Εφοβ?θηκα κ?ποτε μη δειλι?σουν, και ται? επαρατ?ρησα αδι?κοπα,
Για η δ?ναμη δεν ε?ν' '? αυτα?? ?σια με τ' ?λλα δ?ρα.
Απ?ψε,