Chapter 10 No.10

Το Μεσολ?γγι ?πεσε την ?νοιξη· ο ποιητ?? παραστα?νει την Φ?ση, ει? τη στιγμ? που ε?ναι ωραι?τερη ω? μ?α δ?ναμη, η οπο?α, με ?λα τ' ?λλα και υλικ? και ηθικ? εν?ντια, προσπαθε? να δειλι?ση του? πολιορκημ?νου?· ιδο? οι Στοχασμο? του ποιητ?·

Η ζω? που αναστα?νεται με ?λαι? τη? ται? χαρα??, αναβρ?ζοντα? ολο?θε, ν?α, λαχταριστ?, περιχυν?μενη ει? ?λα τα ?ντα· η ζω? ακ?ραιη, απ' ?λα τη? φ?ση? τα μ?ρη, θ?λει να καταβ?λη την ανθρ?πινη ψυχ?· θ?λασσα, γη, ουραν??, συγχωνευμ?να, τα οπο?α π?λι πολιορκο?ν την ανθρ?πινη φ?ση '? την επιφ?νεια και ει? το β?θο? τη?.

Η ωραι?τη? τη? φ?ση?, που του? περιτριγυρ?ζει, αυξα?νει ει? του? εχθρο?? την ανυπομονησ?α να π?ρουν τη χαριτωμ?νη γη, και ει? του? πολιορκημ?νου? τον π?νο ?τι θα τη χ?σουν.

Ο Απρ?λη? με τον ?ρωτα χορε?ουν και γελο?νε,

Κι' ?σ' ?νθια βγα?νουν και καρπο? τ?σ' ?ρματα σε κλειο?νε.

Λευκ? βουν?κι πρ?βατα κινο?μενο βελ?ζει,

Και μ?σ' 'στη θ?λασσα βαθι? ξαναπετει?ται π?λι,

Κι' ολ?λευκο εσ?σμιξε με τ' ουρανο? τα κ?λλη.

Και μ?σ' '?τη? λ?μνη? τα νερ?, ?π' ?φθασε μ' ασπο?δα,

?παιξε με τον ?σκιο τη? γαλ?ζια πεταλο?δα,

Που ευ?διασε τον ?πνο τη? μ?σα '? τον ?γριο κρ?νο·

Το σκουληκ?κι βρ?σκεται '? ?ρα γλυκε?α κ' εκε?νο [163].

Μ?γεμα η φ?σι? κι' ?νειρο '? την ομορφι? και χ?ρη [164],

Η μα?ρη π?τρα ολ?χρυση και το ξερ? χορτ?ρι·

Με χ?λιαι? βρ?σαι? χ?νεται, με χ?λιαι? γλ?σσαι? κρ?νει [165]·

?ποιο? πεθ?νη σημ?ρα χ?λιαι? φορα?? πεθα?νει.

Τρ?μ' η ψυχ? και ξαστοχ? γλυκ? τον εαυτ? τη?.