Chapter 3 No.3

Ακ?μη εβ?στουνε η βροντ? . . . . . . . . . . . .

Κ' η θ?λασσα, που σκ?ρτησε σαν το χοχλ? που βρ?ζει,

Ησ?χασε και ?γινε ?λο ησυχ?α και π?στρα,

Σαν περιβ?λι ευ?δησε κ' εδ?χτηκε ?λα τ' ?στρα [122]·

Κ?τι κρυφ? μυστ?ριο εστ?νεψε τη φ?ση

Κ?θε ομορφι? να στολιστ? και το θυμ? ν' αφ?ση [123].

Δεν ε?ν' πνο? '? τον ουραν?, '? τη θ?λασσα, φυσ?ντα?

Ο?τε ?σο κ?νει '? τον ανθ? η μ?λισσα περν?ντα? [124]

?μω? κοντ? '? την κορασι?, που μ' ?σφιξε κ' εχ?ρη,

Εσει?τουν τ' ολοστρ?γγυλο και λαγαρ? φεγγ?ρι [125]

Και ξετυλ?ζει ογλ?γορα κ?τι που εκε?θε βγα?νει,

Κι' ομπρ?? μου ιδο? που βρ?θηκε μ?α φεγγαροντυμ?νη.

?τρεμε το δροσ?το φω? '? τη θε?κι? θωρι? τη?,

'Σ τα μ?τια τη? τα ολ?μαυρα και '? τα χρυσ? μαλλι? τη?.