Chapter 7 No.7

Φ?ση, χαμ?γελ' ?στραψε? κ' εγ?νηκε? δικ? του·

Ελπ?δα, τ?δεσε? το νου μ' ?λα τα μ?για π?χει?·

Νιο? κ?σμο? ?μορφο? παντο? χαρ?? και καλωσ?νη?.

Γ?ρου κυττ? να τον ιδ? . . . . . . . . . . . .

Κοντ? ναι κει '? τον νιον ομπρ?? ο τ?γρι? του πελ?γου [151]

Κι' αλι?! μακρυ? ναι το σπαθ?, μακρυ? ναι το τουφ?κι!

Αλλ' ?πω? ?σχισ' ε?κολα β?θο? τραν?, κ' εβγ?κε,

Κι' ?ρμησε . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Κατ? τον κ?τασπρο λαιμ? που λ?μπει ωσ?ν τον κ?κνο,

Κατ? το στ?θο? το πλατ?, και το ξανθ? κεφ?λι,

Κατ? τη μεγαλ?ψυχη γλυκει? πνο? τη? νι?τη?,

?τσι κι' ο νιο? . . . . . . . . . . . . . .

Τη? φ?ση? απ? τ'? ?μορφε? και δυνατα?? αγκ?λαι?,

Οπο? τον εγλυκ?σφιγγε και του γλυκομιλο?σε.

Κ' ευθ?? ξυπν? '? τ' ελε?θερο γυμν? κορμ? π' αστρ?φτει,

Την τ?χνη του κολυμπιστ? μ' αυτ?ν του πολεμ?ρχου. [152]