Chapter 2 Punch at first meet

"Hoy, bes! Anong trip 'yan?" Bigla akong natigil sa pagmumuni nang tawagin ako ng best friend ko. Si Dayzelle.

May usapan kasi kaming mag kita sa front gate ng school, kaya heto ako, nag-iisip kung anong magandang main character ang gagayahin dahil first day of school. Wala lang, naisip ko lang naman mag feeling main character.

Alam ko, kaka basa ko 'to ng romance novels.

"Tulungan mo 'ko," kunwari akong nagmakaawa rito at pinagtagpo pa ang mga palad ko.

Taka niya naman akong tinignan na para bang nakakita siya ng baliw. Napalingon pa siya sa students na dumadaan.

"Ha? Baliw, anong tulong ba?" Napahawak pa siya sa kanyang bewang at tinaasan ako ng kilay.

Ngumiti ako ng todo sa kabaliwang naisip ko. Mahilig din kasi sa novels ang bestfriend ko, kaya isasali ko siya sa trip ko.

"Tulungan mo akong pumili ng main character na gagayahin," sambit ko dito sabay ngisi. I know it's somewhat absurd. Dahil alam kong magmumukha akong baliw pag ginawa ko 'yon.

Pero dahil come-and-go naman ang students sa paaralan namin, alam kong marami pang hindi nakakakilala sa akin.

"Shunga! Hindi mo naman sinabing mag a-audition ka sa theater arts?" Gusto kong masapo ang noo ko sa sagot ni Dayz.

"Bes, naman! First day of school 'to oh," saad ko sabay turo sa main building ng school, "gusto ko lang subukan maging main character, malay mo...maka jackpot ako ng lalaking umiigting ang panga," pabiro kong pagkumbinsi sa kanya.

"Nako, sige nga. Boyish at astigin na main character nga ang gayahin mo," hamon nito. Wala pa man ay gusto ko nang matawa. Ganito talaga kami. Pa iba-iba ng trip tuwing first day of school.

Last school year nga ay nagkunwari pa kaming nerd. Ang dami naming kalokohan!

"Sige ba," ngisi ko. Kunwaring maangas.

"Hindi bagay sa 'yo, timang! Pero sige...kunwari ako ang maingay na bff. Tara pasok na tayo!" pagsabay niya sa trip ko.

Kaya bestfriend ko 'to, eh. Pareho ang takbo ng utak namin.

Nagsimula siyang dumada, habang ako naman ay kunwaring walang pakialam sa mundo...pero ang totoo, pasulyap-sulyap na ako sa mga estudyante dahil baka may ligaw na mala F4. Baka lang naman.

"Tara doon tayo!" aya ni Dayz. Dumaan kami sa corridor ng first floor. Naging maangas ang paglakad ko hanggang sa makarating kami sa second floor. Napasulyap tuloy ang students sa direksyon ko.

Okay, baka nasobrahan at nagmukha na akong luka-loka. Medyo inayos ko ang paglalakad kaso napahinto rin kami. Ang dami kasing tao kaya halos hindi kami makadaan sa corridor.

Sumilip si Dayz para tignan ang tumpukan habang ako naman ay abala sa pagkukunwaring main character. Iba talaga trip ko tuwing first day. Last year nga, nagkunwari pa akong cold na nerd. 'Di rin umepekto dahil masyado akong friendly sa mga kaklase ko.

Pasimple akong dumaan nang tumabi ang ibang students kaso may bumangga sa 'kin dahilan para matumba ako! Bumagsak ako sa sahig. Mabuti at hindi nauntog ang ulo ko. Ngunit gano'n pa man ay masakit pa rin sa p'wet.

"Kythe!" gulat na sigaw ni Dayz at inalalayan akong tumayo.

Medyo nabadtrip ako dahil hindi kasama sa trip ko ang mabangga. Kainis naman 'to. Pinagpagan ko ang sarili ko at sinigurong walang dumi sa maitim kong palda. Muntik ko nang malimutan na ito pala ang suot ko!

Paano ako magmumukhang maangas sa baby pink collared shirt ko at black round skirt? Nakatali pa sa white ribbon ang kalahati ng buhok ko.

Sige. Maniniwala talaga sila.

"Tumingin ka kasi sa dinadaanan mo." Tumigil ako sa pag-obserba sa suot kong damit nang may magsalita sa harap ko. His voice was in a monotone.

Tumingala ako para makita kung sino ito. At halos lumuwa ang mga mata ko nang makita ang hitsura niya.

Hala, tao ba 'to?

He was undeniably attractive! Napakurap ako at kinalma ang puso ko nang bigla itong tumibok ng mabilis. His nut brown colored eyes kept me from looking away. Parang kinakain ng walang emosyon niyang mga titig ang sistema ko.

His thick straight eyebrows complimented his almond shaped eyes. He has rosy cheeks that matched well with his thin pink lips.

Oo, g'wapo siya, eh, ano naman? Dapat mala main character tayo, self. Ikalma mo.

Bahagya kong itinabingi ang ulo ko at kunwaring inoobserbahan siya kahit tapos naman na. Nakita ko kung paano niya ako singhalan at mataray na tinignan. Sa kaloob-looban ko ay gusto ko nang matawa dahil pakiramdam ko ang cool ko bagaman itinabingi ko lang ang ulo ko katulad sa ginawa ng main character na babae sa nabasa kong nobela.

"Kythe?" bulong ni Dayz. Hirap pa siyang makalapit no'ng una dahil sa dumadaan na students. Pero hindi ako nagpatinag sa kagagagahan ko.

"What? Are you gonna keep staring at me like a creep?" taas kilay na tanong nito. Ang seryoso ng mukha niya kaya bigla akong nainis sa pagmumukha niya.

Hinila ko ang kwelyo niya palapit sa akin dahilan para mapayuko ito. Itinaas ko ang kamao ko at malakas na pinadapo ito sa pisngi niya!

Hala... anong ginawa ko?! Huli na nang mapagtanto ko ang ginawa ko.

Agad kong binitiwan ang kwelyo niya nang tumpukan kami ng students. Pabulong na napamura si Dayz dahil rito. Samu't saring mga bulungan naman ang bumalot sa paligid nang mapahawak ito sa panga niya at gulat akong tinignan!

"Are you crazy?!" inis na sigaw nito at nilapitan ako. Bumalatay pa ang ugat sa leeg niya nang umigting ang panga niya. Hos forehead creased while his right eye was twitching. Halatang nagpipigil siya.

Ayan kasi. Naghanap pa ako ng lalaking umiigting ang panga.

"Bakit mo ako binangga?" kunwaring walang emosyon kong tanong. Tutal, nasimulan ko na kaya mas mabisang ipagpatuloy ang kagagahan.

Binigyan niya ako ng nagtatakang tingin.

"K-Kythe, ano ba? Tama na pag-me-main character," bulong ni Dayz pero hindi ko siya pinansin. I mean, nasimulan ko na ang kabaliwan ko!

"Miss... to tell you frankly... hindi ako ang bumangga sayo," seryoso niyang sambit at sandaling minasahe ang panga niya.

Nagtawanan tuloy ang mga nakarinig.

Shet... gaga ka kasi Kythe. Napapikit ako sa hiya pero agad ding nagmulat at walang emosyon siyang tinignan. Last na 'to. Mag ta-transfer na talaga ako!

"Ngayon, bakit mo ako sinapak?" kunot-noo nitong tanong. Nanghahamon. Alam ko ang linyang ito eh.

"Nangyari na eh, ano pa'ng magagawa mo?" kunwaring maangas kong sambit pero ang totoo, gusto ko nang ilibing ang sarili ko sa hiya! Wala naman na akong magagawa. Alangan mag sorry ako? Eh, mas lalo akong magmumukhang wirdo!

Napangisi ito, "Talaga lang, ah? I can freaking do this." Bigla niyang kinuha ang kamay ko at hinila ako pababa sa building! Sa takot siguro ng students ay agad silang tumabi para makadaan kami. Sa sobrang bilis niya ay hindi ko na nagawang humingi ng tulong kay Dayz!

Gusto kong magsisi sa ginawa ko nang pumasok kami sa Prefect of Discipline's office!

Grabe 'tong lalaking 'to, 'di na mabiro?

Sabagay, sinong matutuwa na masapak?

"Oh? Mr. Golez? What brings you here?" tanong sir Tan. Ang prefect of Discipline!

"I'd like to report her." Tinuro niya ako habang ang isang kamay ay nakahawak pa rin sa akin.

Maka chancing lang? Hala chancing talaga siya dahil hinigpitan niya pa ang kapit doon!

"Hm? Why?"

"This girl punched me out of nowhere, sir... " sumbong nito at hinarap ako. Parang tuta ko siyang tinignan nang marahad niyang hawakan ang magkabila kong balikat at pilit akong inupo sa silya. Nang magtagumpay ay umupo rin siya sa harap ko.

Napasimangot ako. Ang bastos, ha.

"First day na first day, sinapak ka?" Pinigilan kong mapangiti nang tinawanan siya ni Sir. He shamelessly rolled his eyes to the prefect of discipline! Walang respeto!

"What's your name?" baling nito sa akin.

Wala na talaga kong lakas ng loob para mag panggap pa. Baka mas lalo lang akong mapahamak at nakakahiya na. Hindi ko naman inaasahan na sa ganito 'to magtatapos, eh! Sayang pa 'yong clean record ko sa POD.

"K-Kythe Elizan S-Salvador, po..." utal-utal kong sagot. Hukom na.

"Bakit mo siya sinapak?" mahinahong tanong nito. Pero sadyang umaandar ang topak ko.

"G-Ganon ganon nalang po ba yon, sir? Kung makatanong kayo, parang siguradong-sigurado kayo na ako ang gumawa no'n," wala sa sarili kong sambit kaya napatabon ako sa bibig ko! Linya lang 'yon sa nabasa kong nobela, eh!

"Miss Salvador? What are you talking about?" animong naguguluhan na ani sir Tan.

Napatingin ako roon sa Mr. Golez daw. Nilingon niya rin ako nang makitang nakatingin ako. Pinaningkitan niya ako ng mga mata kaya nag-peace sign ako sa kanya.

"Ah...sorry sir... What I mean is that... M-May nakita lang po akong lamok sa m-mukha niya... Kaya nagawa ko 'yon..." pagdadahilan ko. Ang talino ko.

"At sino ang nag pa-uso na sumapak ng lamok?" singit ng lalaking nasa harap ko.

"S-Sorry na kasi... aksidente lang... hehe," mahinhin kong sambit at nagpeace sign ulit.

Napabuntong hininga si Sir Tan, "Since it's your first violation, I'll let you go." Napangiti ako sa sinabi ni sir.

"What? Sir, look at my face... bahagya ngang namaga ang mukha ko," angil niya at pinakita pa ang pamamaga ng kanang pisngi niya dahilan para mapayuko ako. Grabe naman 'to.

"Okay then, I'll let you clean the gym," pagbawi ni sir dahilan para magmakaawa ako dito! Ang lakas niya sa POD, ha. Biased.

"Sir! Aksidente lang po talaga yon! Ibahin niyo po ang punishment please? Asthmatic din po ako..." pagmamakaawa ko. Baka ikamatay ko 'yon!

Napabuntong hininga naman si Sir, "Sige. Final decision...ang vice president na ng SSG ang bahala sa parusa sa 'yo," wika niya at tumayo. Mukhang napapagod na sa amin.

"P-po? S-sino?" kabado kong tanong. Paano't ang Vice President na ng SSG ang bahala sa akin?!

Kumibit-balikat lang ito at pumasok sa isa niya pang office. Hala siya, attitude.

Nakasimangot kong nilingon ang taong nasa harap ko na ubod ng bait. Nakakaasar itong ngumisi sa akin at pinagkrus ang mga braso niya, pinapakitang nanalo siya.

Edi wow.

"You're mine now."

Napaawang ang mga labi ko. Anong ibig niyang sabihin? 'Di ko binebenta ang sarili ko, oy! Hindi ako ganoon-

"Quit starring and start moving..." masungit na aniya at tumayo upang ayusin ang kwelyo sa suot niyang button down shirt kahit maayos naman na ito. Wala sa sarili rin tuloy akong napatayo at inayos din ang kwelyo ko. Buti naka collared shirt ako kaya makakarelate ako sa kanya. Akala niya, ah.

"Let's start over... I am Lorenzo Jei Golez, the SSG vice president of the high school department." Literal na nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Vice president?!

Ibig sabihin... "S-Sorry talaga! Hala, namamaga pa ba mukha mo?" medyo plastik kong tanong dito. Baka sakaling magbago pa ang isip niya pag naging mabait ako. Siya ang maghahatol ng parusa sa 'kin? Hindi ako papayag!

Nag make-face lang siya bago ako nilapitan. He sarcastically grinned at me. "I know what you're doing. You can't escape me, just so you know."

Napasimangot ako. Ang hirap naman nitong kausap. Panay ingles, eh.

"Just...follow what I'll tell you, and we'll be good."

Napaawang ang mga labi ko. "Hanggang kailan mo ako balak utusan?"

Lumapad ang ngiti niya sabay ngisi, "Oh? Hindi lang kita basta uutusan. You will also have to follow me everywhere...for as long as I so..."

To Be Continued...