Chapter 2 Simula

MAUREEN EVE CERVANTEZ

Eskwelahan at bahay lamang ang dalawang lugar na palagi kong pinupuntahan for almost 16 years na pamumuhay ko rito mundo, I'm not allowed to hangout with friends and do something na ikakagalit ng mama ko.

I have a very strict and protective mother, it's okay lang naman but to be honest its really sucks. Nasasakal ako dahil sa lahat nalang ng bagay na dapat naman talaga ako ang maghandle at magdesisyon ay ang mama ko pa ang nagd-desisyon para sa akin. She always told me that "This is for your own good, sumunod ka sa akin."

Wala akong magagawa dahil papagalitan naman ako kapag hindi ako susunod o kaya ako palagi ang lumalabas na mali.

I'm a product of a broken family, my mom married a business man, while my Dad is an owner of a fruit farm in Bukidnon, Mindanao living with his new family.

Pareho na silang may kanya-kanyang pamilya, pero nandito ako sa puder ni mama simula nong bata pa ako. Sa loob ng halos labing-anim na taon, hindi ko pa nakikita sa personal ang papa ko. Every Christmas, New years, birthdays and special holidays, si mama ang naging kasama ko at ang bago niyang pamilya. Never akong nagkaroon ng time na makapagbonding sa tatay ko,at never ako nagkaroon ng chance na makasama siya, but every night God knows how I wish na sana mabigyan ako ng chance na makita si papa in person kahit saglit man lang.

My mother took care of me since I was young but I'm thankful na kahit hiwalay na si mama at papa ko noon, ay hindi ako tinanggalan ni mom ng karapatan na makilala ang tatay ko na nasa probinsya.

I badly want to see my dad in person, pero hindi ako pinapayagan ni mama na pumunta ng Bukidnon. Kinakausap ko lang si papa thru skype and messenger, pero mas karaniwang sumusulat si papa sa akin dahil hindi ito marunong gumamit ng gadgets at internet.

Nakahiga lang ako sa kama ko at nakatingin lamang sa ceiling, I'm waiting for my boyfriend's call.

I'm turning 17 years old this coming May 17, and my mom doesn't know about me having a boyfriend.

Dwayne and I decided to keep our relationship in private, kahit alam namin na mahirap palagi kasi akong nag-iingat dahil baka malaman agad ito ni mama at nasisigurado kong hindi ako papayagan no'n. 2 months pa lang kami ni Dwayne pero ramdam at damang-dama ko na kung gaano kahirap ang secret and private relationship. Minsan napapatanong ako sa sarili ko kung bakit ganito ang buhay ko? Bakit palaging maraming bawal sa akin? Samantalang yung mga stepbrothers and sisters ko nag-eenjoy sa childhood days nila.

I'm not blaming my mom for this, but I really want a freedom, gusto kong huminga at sumigaw ng napakalakas at humingi ng tulong para makawala ako sa mga hindi nakikitang kadena sa buhay ko. Gusto ko ng kalayaan, gusto kong magsaya at mamuhay ng normal kagaya ng ibang teenager na katulad ko.

Pero paano? Kung ganito palagi ang estado ng buhay ko?.

Dwayne courted me when we're both in Grade 10, mahirap ang naging status naming dalawa dahil may mga kaklase at kakilala ako sa school na inuutusan ni mama para pabantayan ako. He courted me for almost 4 months, at kahit alam kong mas magiging mahirap at komplikado ang relationship naming dalawa kapag naging official kami ay mas pinili ko pa rin' sagutin siya at ibigay ang inaasam niyang matamis na 'oo'.

Dwayne have been a good and caring boyfriend of mine. Kahit patago at sekreto lang ang relasyon naming dalawa palagi niya akong pinapasaya at pinapangiti. Hindi pa man gaano katagal ang relasyon naming dalawa, I'm proudly to say that I'm thankful to have him as a boyfriend of mine kasi siya lang ang nakakaintindi sa akin.

He used to be my 'Sandalan' if I really need someone to feel me.

Dwayne is a son of a Senator, my mom has a trust on him as my friend, pero hindi alam ni mama kung ano talaga ang meron sa amin ni Dwayne.

As time goes by, our relationship as a lover is still a secret. Okay lang naman ako, at okay lang naman si Dwayne. . .Nong una.

Dahil sa una lang naman talaga maganda at nakakakilig ang lahat.

I remember the time when someone asked Dwayne if magkaano-ano kaming dalawa, I got so nervous that time dahil makikita naman sa aming dalawa na hindi lang kami magkaibigan kundi magka-ibigan. I really thought and expect that Dwyane would deny me infront of those people who asked him what is the relationship between the two of us, kasi maiintindihan ko yun kapag id-deny niya ako. Private at secret ang relationship namin at dapat walang ibang makakaalam no'n, but he did the opposite.

He told them that I'm his girlfriend with a full of confidence and he hold my hand like he doesn't want to let go me. My love for him went so high, and I can't stop falling for him every second I saw him.

Time had passed, lahat nagbabago.

For almost 2 months na magkasama kami bilang magkasintahan, biglang nagbago ang lahat. . . Parang nawawalan na siya ng oras sa akin at palagi niya nalang sinasabi sa akin na busy siya together with his family during vaccation days.

Ilang araw na akong walang contact sa kanya, wala man lang akong natanggap na Hi or Hello sa Ig ko. Hindi naman siya ganito noon.

Walang emosyon ang aking mukha habang nakatingin sa cellphone ko at hinihintay na makatanggap ng tawag mula kay Dwayne.

Nakapaglinis na ako ng kuwarto ko, natapos ko na ang research at assignments ko pero hindi pa rin ako nakatanggap ng tawag mula kay Dwayne. Tatlong oras na ang lumipas, it's already 10 o'clock in the evening, I'm worried kung bakit hindi pa rin ako nakakatanggap ng call or text man lang mula sa kanya. Okay lang kaya siya?

Napahilamos ang palad ko sa aking mukha at bahagyang napabuntong-hininga,isinandal ko ang sarili sa study chair,ipinikit ang magkabila kong mata saka nagbabasakaling biglang tumunog ang phone ko at makatanggap ng call or text man lang mula sa boyfriend ko.

Nagdaan ang ilang minutong paghihintay ko pero wala akong natanggap mula kay Dwayne. Wala akong nagawa kun'di itabi ang phone ko at tumungo na sa kama upang matulog dahil maaga pa akong gigising bukas para pumasok.

Inihiga ko ang sarili sa kama at tuluyan ng pinatay ang lampshade saka hinayaan ang sarili na kainin ng antok.

Tatlong magkakasunod na katok ang umalingawngaw na ingay dito sa loob ng silid ko,dulot ng malakas na pagkakatok nang isang tao na nasa likod ng aking pintuan.

Iminulat ko ang aking mga mata at ininat ng maiigi ang buong katawan ko dahil umagang-umaga pa lang ay pakiramdam kong tinatamad na akong bumangon sa kama. Sa totoo lang sobrang kulang pa ng tulog at pahinga ko, kailangan kong pumasok ng maaga dahil terror lahat ng prof sa university namin, ayokong marumihan o maapektuhan ang grades ko this Senior Highschool, dahil kailangan kong pumasok sa magandang university kapag nakatungtong na ako sa kolehiyo.

Some of the students gustong mag-aral sa mga sikat at malalaking University dito sa Pilipinas, but I'm not belong to them. Ewan ko, kung ano ang nakikita nilang attractive o maganda sa mga university na yun, ayaw ko talaga dito sa Pilipinas lalo na dito sa Manila, parang naguguluhan ang isip ko dito.

Mas pipiliin ko pang mag-aral abroad kaysa naman dito sa Pilipinas. Kung pagbibigyan lang ako ng pagkakataon gusto kong mag-aral sa Europe, bahala na kung saang paaralan o university sa Europe, basta sa Europe lang talaga ang gusto kong puntahan para makapag-aral.

Napaupo ako sa gilid ng kama ko at natagpuan ko na lamang ang sarili na nag-aayos ng Type A uniform ko nang matapos akong maligo. I dry my hair using my hair dryer before I tied it in ponytail style, I put my ID on my collar, and springkling myself a scent of

English Pear & Freesia from Jo Malone perfume.

Naglagay lang ako ng pulbo sa mukha ko at naglagay ng kaunting sweet orange lip matte para hindi ako magmukhang namumutla sa school. I don't use liptints, but I do using lip matte. Namamakpak kasi ang labi ko kapag gumagamit ako ng liptint, I used lip matte kasi mukhang natural at maganda ito para sa akin.

I know my limitations by using cosmetic and chemical products, hanggang pulbo at lip matte lang talaga ako dahil makapal at pantay naman ang mga kilay ko,idagdag mo pa ang mga mahahaba kong pilik-mata na muntik nang gupitin ng kaklase ko.

Hindi ko na kailangan ng pen eyebrow para pagandahin ang kilay ko, for me I found myself attractive without using those products whom usually used by other teenager like me. I mean its not illegal to use cosmetic products, kasi isa ang mga cosmetic products ang nagpapa enhance o nagpapa taas ng confidence ng mga kababaihan sa panahon ngayon.

Using make ups is normal in this generation.

I looked up to myself in the mirror and see my reflection. I smiled like there's nothing gonna happen today, giving myself a positive vibe to start this day with full of energy and confidence. Today is our Prelims examination, kailangan kong maging think positive para makakuha ng high grades this sem.

"Maureen." Pagtawag sa akin ng pamilyar na boses nang tuluyan akong makababa sa mula sa taas ng kwarto ko. Liningon ko ang direksyon ng nagmamay-ari ng boses at nakita ko si Mama.

I gave mom a wide smile greeted her good morning.

"Papasok ka na?. Hindi ka na ba kakain?." Seryosong tanong nito sa akin, ngumiti ako ng pilit at napalunok ng mariin. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko o idadahilan ko sa kanya dahil gusto kong pumasok ng maaga para makausap ko si Dwayne before my exam. Pero parang matatagalan yata akong makapasok sa campus dahil nandito si mama.

"Maureen? Won't you eat breakfast with us?." Tanong ni Mama habang nasa dining table siya, nakaupo ito kasama ang step father ko, at ang mga step sisters and brothers ko.

I didn't hesitate to sit beside my sister Annasandra, ayoko kasing magalit pa si mama at taasan ako ng kilay kung bakit hindi ako kakain.

"Ang aga mo naman yata sa school Maureen kung papasok ka na agad ngayon?. " Tanong ni mama sa akin, habang tahimik lamang ako na kumakain ng fried egg at kanin

"Gusto mo po ng juice ma'am?." Mahinang tanong ng helper namin na nags-serve ng breakfast for us. Umiling lang ako at ngumiti sa kanya at ibinalik ang atensyon kay mama na naghihintay sa sagot at paliwanag ko.

"Today is our 1st prelim examination in Senior Highschool." Panimula ko habang pinagpira-piraso ang fried egg into a bite size. "And I wanted to go there in early time to review and familiarize all my notes." Sambit ko na which is totoo naman. During exam talaga, hindi ako nagr-review sa gabi, nagr-review na ako ng notes tuwing last minute and rush hour na.

Mas maganda kasi kung magr-review ka ng notes tuwing malapit na ang exam, dahil kukusang papasok pa rin ang mga idea at lessons sa utak mo hanggang sa matapos ang examination niyo.

"Really?, Then I'm wishing for you a good luck for your examination." Nakangiting sambit naman ni Tito Ortiz, my stepfather and my mom's husband.

Ngumiti lang ako ng tipid at nagpasalamat.

"Goodluck ate Maeve." Sabay naman na sambit ng dalawa kong kapatid.

Tahimik lamang kaming lahat na kumakain ganoon din si mama, hindi na ito nagtanong nang kung ano-anong bagay kaya nagpaalam na ako para umalis ng bahay.

"Umuwi ng maaga Maeve!." Mom said.

It's already 7 o'clock in the morning at marami na ring student dito sa loob ng University of Makati campus.

Kasalukuyan akong naglalakad patungo sa library para basahin ang isang lessons na hindi ko pa naireview. Napatigil ako sa paglalakad nang maramdaman kong nag vibrate ang phone ko. I open my phone and I saw at my screen that there's a 3 messages from my boyfriend Dwayne.

I took a deep breath and gave a wide smile before I open his messages.

Dwayne: Good morning, I'm really sorry if I didn't gave you an update.

Dwayne: Sorry, I'm really busy lang talaga sa pag-aasikaso ng mga ibang requirements ng strand ko. Medyo napagod lang talaga ako.

Dwayne: How's your day?

Napakagat ako sa pang-ibabang labi ko at natagpuan ko na lamang ang sarili na nakangiti habang nagt-type sa screen ng phone ko.

Maureen:

hi love, good morning. I'm okay, today is our Prelims examination nakapagreview ka na ba?.

Dwayne: Not that yet, but I can handle naman.

Maureen:

Did you eat your meal na?. Let's meet? Mamaya pa namang 8:30 am examination namin love.

Dwayne: I'm sorry but I can't.

Maureen:

Nasa campus ka na ba? Namimiss kita, can we meet in the library? ಠ︵ಠ

I can't stop myself but I really misses his hugs.

Dwayne: Uhm yah, nandito na ako pero kasama ko sina Rio at Eldon ngayon eh.

Dwayne: Maybe mamaya nalang after our exam, I have something to tell you tho.

Maureen:

okay, take care. I love you.<3

Dwayne: Ilyt.

Isinilid ko na ko na kaagad ang cellphone ko inside my pocket at dali-daling pumunta sa library upang magreview dahil hindi ko naman makikita si Dwayne ngayong umaga.

Inilibot ko ang tingin sa buong sulok ng classroom at napangiti dahil tapos ko ng nasagutan lahat ng paper exams ko this prelims. Kaagad tumunog ang bell na isang palatandaan na tapos na ang buong period ng class. Dali-daling nagsilabasan sina Meghan, Navea, at Odessa sa classroom dahilan ng pagkakabunggo sa akin ng hindi sinasadya.

"Hey Maeve, I'm sorry!. Hehe nagmamadali kasi kami. Hindi ko sinasadya. Sorry." Pagsusumamo ni Navea sa akin, ngumuti lang ako ng pilit at hindi na nagreklamo dahil hindi naman ako lubusang nasaktan.

Meghan,Navea, and Odessa, are my friends since Grade 8, pero hindi ako gaanong sumasama sa kanila dahil sa sobrang pagkastrict ni mama. Nong Grade 8 pa kami, palagi nila akong inaayang gumala kahit na alam nilang hindi ako pinapayagan, naging mabait din sila sa akin kahit alam kong hindi kami masyadong nagkakasundo sa mga bagay-bagay dahil simple lang akong babae at hindi ako materyalistiko.

Kung noon ay todo tanggi ako sa mga invites nila sa akin, ngayon naman hinahanap-hanap ko na ang presence nila as my friend at yung pag-iinvite nila sa akin kahit alam naman nilang hindi ako pinapayagan.

Ngayon nasanay na silang tumatanggi ako kaya paminsan-minsan ay nakakalimutan na nila akong e-invite sa mga gala nilang tatlo. Kaya hindi ko maiwasan na makaramdam ng selos dahil hindi ko alam kung kailan ako makakahanap ng totoong kaibigan na aalahanin pa rin ako kahit alam niyang hindi ako papayagan.

Sa loob ng labing-anim na taon nahihirapan talaga akong maghanap ng totoong kaibigan dahil alam kung pagdidiskitahan lang nila ang parehong lakas at kahinaan ko.

Kahit sina Meghan, Navea at Odessa, alam ko namang hindi tunay na kaibigan ang tingin nila sa akin dahil kailangan at kaibigan lang naman nila ako kapag nahihirapan sila sa acads.

Its kinda hard to find a real and pure friends lalo na't ganito ang situation ko, bahay at eskwelahan lang ang pinupuntahan.

"By the way, how's your nighout guys?." Nakangiting tanong ko sa kanilang tatlo.

Odessa gave me a badgirl smile and talk. "Its super duper enjoyable!!." Kalog na pagkakasabi ni Odessa at napatawa.

"Its enjoyable lalo na't maraming boys tapos nakakakilig!" Navea giggles "Kasi naman yung crush ni Meghan at siya ay nagkaroon na ng label kagabi!." Natatawang pagk-kuwento ni Navea kaya napasabay na rin ako sa pagtawa.

"Nag-enjoy kami kagabi, sayang lang Maeve at hindi ka nakasama." Nanghihinayang na sambit ni Meghan. "Hindi ka nalang namin inaya kasi alam naman naming hindi ka papayagan." Dagdag niya kaya ngumiti nalang ako ng pilit at nagpanggap na okay lang sa akin.

"Its okay, I understand. I'm glad to know na nag enjoy kayo kagabi hehe." Mahinahon na ani ko. "Halata naman sa mga post niyo sa Instagram kagabi, I saw it even your stories." Dagdag na ani ko kay Meghan.

"Thank you pala kanina Maeve, we're really sorry ha? Kasi we really have to go na talaga. Kikitain ko pa yung boyfriend ko na naghihintay sa library." Malambing na boses na ani ni Meghan sa akin. Ngumiti ako at tumango sa kanya.

"Thank you!, Bye!." Magiliw na ani nito at kumaway na ang tatlo sa akin upang magpaalam.

Humiwalay ako ng landas sa kanila dahil nagtungo naman ako sa cafeteria para kumain. Nagutom ako sa ilang oras na pagsasagot ng paper examinations, sana lang talaga na malaki ang makuha kong score this sem dahil ayaw kong madismaya si mama sa akin. After all those years na pananatili ko rito sa puder ni mama, hindi ko pa naranasan magkaroon ng mababa na grado. Mama always make sure that every examination ay nakakapag review ako.

Lesson books, tablet, laptop, and notebooks is the only thing na palagi kong ginagamit for academic purposes. My laptop and tablets doesn't have an online games that can disturb my focus in studying my Senior Highschool strand. I currently belong in the class of Science,Technology, Engineering, Mathematics strand. (STEM)

I choose STEM 'cause I wanted to be an engineer someday. I want to build my dream into a masterpiece using my own skills. And I wanted to prove to my mom that I'm not wasting my time in this strand. Gusto kong patunayan na tama ang landas na tinahak ko, at hindi ko hahayaan ang sarili na mabigo sa pagkakataong ito. Gusto kong ipakita sa kanya kung hanggang saan ang kaya kong marating, dahil hindi lamang ako isang bata na palaging nakakulong sa kwarto upang mag-aral. I will grow like a beautiful and attractive tree, and everyone will look up at me and would be proud of my achievements.

Sa pagkakataong ito, gusto kong ako naman ang mamili ng gusto kong gawin saa paglaki ko. Ayokong si mama na naman ang masusunod pagdating dito.

I'll take the course I want, and what I think I can do. I don't want to take what others want for me. It's my life, it's myself, and my future depends on it. Nothing can stop me from reaching my dream, not even my parents, not even others who always tried to drown me in failure.

Aja! Engineering here I am !.

AUTORAREALISTA