Nasr-en-din Hotza Funny Stories

Μια μ?ρα, ?να? χωρικ?? ?πιασε μιαν ?γρια χ?να, και την π?γε πεσκ?σι του Χ?τζα. Γιατ? ε?πε μ?σα του: ?Ποιο? ξ?ρει; ?νθρωπο? που ανακατε?εται με του? μεγ?λου? ε?νε, και μπορε?, καμμι? ?ρα, να τ?νε λ?βω αν?γκη!?

Ο Χ?τζα? δ?χτηκε με πολλ?? ευχαριστ?ε? το δ?ρο, περιποι?θηκε με τιμ? το δωρητ?, τ?νε φιλοξ?νησε στο σπ?τι του, εκε?νην τη ν?κτα, και μαζ? του ευφρ?νθηκε τη χ?να, που η γυνα?κα του την ε?χε κ?νη εξα?ρετη σο?πα.

?στερα απ? καμι? βδομ?δα, ? δυο, ο χωρικ?? ?τυχε να κατεβ? στην π?λι, κ' επειδ? τον πρ?λαβε η ν?χτα, π?γε στο σπ?τι του Χ?τζα και χτ?πησε την π?ρτα:

- Ποιο? ε?νε; ρ?τησε ο Χ?τζα?.

- Ε?μαι ο ?νθρωπο? που σο?φερε τη χ?να.

- Α! Κ?πιασε! Κ?πιασε!

Και πρ?θυμα του ?νοιξε την π?ρτα, και τον ?βαλε στον οντ? του και τον εφιλοξ?νησε με τι? ?διε? περιποι?σει? ?πω? και την πρ?τη φορ?. Γιατ? ε?πε μ?σα του: ?Ποιο? ξ?ρει; ?νθρωπο? φιλ?τιμο? φα?νεται: μπορε? να μου στε?λη και καν?να ?λλο πεσκ?σι απ' το χωρι?!?

?στερα απ? κ?μποσε? μ?ρε?, ?ρθαν, ?να βρ?δυ, στο σπ?τι του Χ?τζα μερικο? χωρι?τε?, και του ζ?τησαν φιλοξεν?α.

- Ποιοι ε?σθε σει?; ρ?τησε ο Χ?τζα?.

- Ε?μαστε οι γειτ?νοι του ανθρ?που που σο?φερε τη χ?να, απ?ντησαν εκε?νοι.

Ο Χ?τζα? του? δ?χτηκε με καλωσ?νη, του? ?βαλε κ' ?φαγαν, και του? κρ?τησε να κοιμηθο?ν στο σπ?τι του, τη ν?χτα. Μα, ?ταν, ?στερα απ? κ?μποσε? μ?ρε?, παρουσι?στηκαν κι' ?λλοι, κ' ε?παν: ?Ε?μαστε οι γειτ?νοι των γειτ?νων του ανθρ?που που σο?φερε τη χ?να!?, ο Χ?τζα? ε?πε μ?σα του: ?Βρε, το πρ?μμα, βλ?πω, π?ει κορδ?νι!? ?μω?, δε μ?λησε τ?ποτα, μ?νε του? ε?πε:

- Καλ?? ωρ?σατε, καλ?? ωρ?σατε! Κοπι?στε στ' αρχοντικ? μου!

Κι' αφο? του? κ?θισε στον οντ? του, κ' ?στρωσε το τραπ?ζι ?βαλε μπρο? στον καθ?να απ? ?να πι?το βαθ?, γεμ?το νερ?. Οι ξ?νοι, κοιτ?χτηκαν αναμεταξ? του? κ' ε?παν:

- Τι ε?νε το?το;

- Ε?νε η σο?πα τη? σο?πα? τη? χ?να?, καταδεχθ?τε την, φ?λοι μου! ε?πε ο Χ?τζα?.

Φυσικ?, εκε?νοι π?ρανε τα βρεμμ?να του? και φ?γανε κ' ?τσι ο Χ?ντζα? γλ?τωσε κι' απ' εκε?νον που το?φερε τη χ?να, κι' απ? του? οχληρο?? γειτ?νου? και παραγειτ?νου? ?εκε?νου που το?φερε τη χ?να?.

Μια φορ?, ο Χ?τζα? ταξιδε?οντα? στην Ανατολ? ?φθασε σε μια π?λι, κ' εν? τριγυρνο?σε στου? δρ?μου?, π?ρασε απ? ?να χαλβατζ?δικο, ?που μ?λι? ε?χαν φτι?ξη χαλβ? σιμιγδαλ?νιο, κ' η μυρουδι? του τ?σο τον ελ?γωσε, ?στε μπ?κε ντουγρο? μ?σα, κι' ?ρχισε να πα?ρνη με τα χ?ρια του κομμ?τια του χαλβ? απ? την πιατ?λα και να τα χ?φτη.

- Βρε, θεοκατ?ρατε, τι κ?νει? εκε?; φ?ναξε με οργ? ο μ?γερα?, και π?ρε μια μαγκο?ρα και την κατ?φερε στη ρ?χη του Χ?τζα, που τ?βαλε αμ?σω? στα π?δια.

Εκε?νο το βρ?δυ, ο Χ?τζα? φιλοξεν?θηκε απ? τον Καδ? τη? π?λεω?, που, απ?νω στην κουβ?ντα, ?κανε λ?γο και για τον τ?πο εκε?νον, κ' εξεθε?αζε τα καλ? του.

- Ναι! ε?πε ο Χ?τζα? επιβεβαιωτικ?. Το ε?δα!

Ε?νε πολ? καλ?? αυτ?? ο τ?πο?, αφο? και το χαλβ? τ?νε φιλε?ουνε στον ?νθρωπο με ξ?λο!. . . .

?να πρω?, ο Χ?τζα? κατ?βηκε στο παζ?ρι και παρ?δωσε τον γ??δαρ? του σ' ?να μεσ?τη για να του τον πουλ?ση.

Σε λ?γο, παρουσι?στηκε ?να? αγοραστ??, που ?νοιξε το στ?μα του γα?δ?ρου για να καταλ?βη απ? τα δ?ντια του την ηλικ?α του, μα, κει που παρατηρο?σε, ο γ?ιδαρο? ?νοιξε τα σαγ?νια του και δ?γκασε το χ?ρι του αγοραστ?.

Σε λ?γο, παρουσι?στηκε κι' ?λλο? αγοραστ??, που ψηλ?φησε του γα?δ?ρου τα πισιν? και σ?κωσε την ουρ? του για να ιδ? τα μηρι? του αν ?ταν παχ??, μα, ο γ?ιδαρο? σ?κωσε τα πισιν? του π?δια και το?δωσε μια κλωτσ?.

Τ?τε, ο μεσ?τη? γ?ρισε στο Χ?τζα και το?πε:

- Βρε καλ? μου ?νθρωπε, π?ρε π?σω το γ?ιδαρ? σου και ξεφ?ρτων? με. Γιατ?, ποιο? αγορ?ζει ?να τ?τοιο ζω, που κ' εκε?νον που περν? απ? μπρο? του τον δαγκ?νει, κ' εκε?νον που περν? απ? π?σω του τ?νε κλωτσ?;

Ο Χ?τζα? ξεκαρδ?στηκε απ' τα γ?λια και του απ?ντησε:

- ?κουσε, να σου πω την αλ?θεια: εγ? δε σ' τον ?φερα για να τον πουλ?ση?, μα, για να δουν οι ?νθρωποι απ' τα καμ?ματ? του, τι τραβ? απ' αυτ?νε!