Carrying the Mafia Lord's Son (Tagalog)

"Ziyena, stop drinking already." pagsuway saakin ng aking kaibigan. Walang buhay akong tumawa at pinagpatuloy ang paglaklak ng beer. I don't do wine or champagnes, like what usually rich people drinks. Solve na ako sa simpleng beer. "Alam mo, di ko makuha ba't ka naglalasing. Wala ka namang boyfriend na manloloko na ikakalaklak mo ng alak, at mas lalong maayos naman ang pakikitungo mo sa parents mo. Ang weird weird mo, Zien." sambit ni Nea na inirapan ko lang.

I just wanna have fun. Bawal ba yun? I'm celebrating kasi sa wakas ay pinayagan na ako ng strict kong daddy na magbar kasama ang friends ko. And I'm also happy na sa wakas ay naging strict din sya sakin.

Napangiwi ako. My Dad and Mom aren't strict to me. Simula lang ng nag-aral si Alzamira sa states ay itinuon nila saakin ang kanilang pansin. Alzamira is my spoiled twin. Sya ang paborito ng parents ko. Kaya nga spoiled diba?

Though, hindi man directly na sinasabi saakin ng parents ko ay ramdam ko na mas gusto nila si Alzamira saakin. Kinagat ko ang labi ko. Ang mga kuya ko lang ata at ako ang hindi may gusto sakanya.

Masyado syang pabebe, tapos ang plastik plastik, gustong gusto na nasa kanya ang atensyon, tapos akala mo kung sinong reyna makaasta sa bahay. HAYST. Sarap lang ilunod sa sabaw.

Apat ang kuya ko. Si kuya Dylan, Cyper, Aljur, at Zleandro. Pare pareho silang one year ang gap sa isa't isa. Hindi ko alam kung anong meron pero ang hilig hilig nila na iispoil ako.

Alam nila na ayaw saakin ng kakambal ko. HAH! Mismong kakambal ko ha. Ayaw nya saakin sa atensyong nakukuha ko dahil mas talented ako at mas mahal ako ng grandparents namin at ng mga kuya namin.

Ewan ko din sa mga lolo at lola namin at ayaw na ayaw kay Alzamira. Sabi ni Lola ay one minute ang gap saakin ni Alzamira. Ang sinabing dahilan saakin ni Lolo Alfredo kung bakit paboritong paborito ng parents ko si Mira (Alzamira), dahil daw ay akala nina Mommy at Daddy na isang bata lang ang dinadala ni Mommy kaya nagisip sila ng pangalan at ang naisip nila ay Alzamira Cassey Buenaventura.

Alam nila ang gender daw ng baby pero hindi nila alam kung ilan talaga ang baby. Kay ng ipinanganak ako kasunod ng Kakambal ko ay hindi nila alam kung ano ang ipapangalan nila. Iipinaubaya nila ang pagpapangalan kina Lolo Dashier at Lola Zylene na mga magulang ni Mommy ang pagpapangalan sakin.

Para daw matchy matchy ay Alzyiena Cassidy Buenaventura ang naging pangalan ko. Although mas unique ang name ko, paborito parin si Mira ng parents ko.

"Guys. Dance floor lang ako." hindi ko hinintay ang isasagot nila at agad akong tumayo para sumayaw.

The dance floor was already crowded. The music was already wild. I blended in and move my hips to the music. Gusto ko lang magbreak free ngayon. At bukas ko na aalalahanin ang mangyayari.

I felt someone bumped on my back. Masyado na akong dala ng music at kalasingan ko para bigyan pa ng pansin ang bumangga.

Pero para akong nabuhayan at nawala ang kalasingan ko ng may matipunong braso na pumulupot sa bewang ko. Para akong statwa na nanigas sa kinatatayuan ko.

I heard a baritone chuckle.

"What's the problem there, pretty lady?" nagsitayuan lahat ng balahibo ko ng marinig ang baritono nyang boses. Hindi naman sya creepy, it's just sending a unknown sensation to me. "A-anong ginagawa mo?" ang lakas ng pagtibok ng puso ko. Hindi ko din alam kung bakit. Siguro dahil sa kaba? No. Hindi yun.

I felt him smirked. "I'm touching what's mine."

Naguluhan ako. Nangunot ang noo ko at kulang na lang ay magkaroon ng dosenang question mark ang ulo ko. I shooked my head. Mine? His? Tsk. I'm nobody's.

Hinarap ko sya at halos mapugto ang hininga ko sa sobrang lapit namin sa isa't isa. Parang isang dangkal na lang ata ang distansya namin. Isang galaw nya lang ay magkakahalikan na kami.

"I'm sorry? But I'm not, and will never be someone's property." I said bravely. He smirked.

He moved and just like what I said, one move and his lips will crash into mine's. Nanlaki ang mga mata ko sa sobrang gulat. Napunta ang palad ko sa balikat nya para sana itulak sya ng pakiramdam ko ay nanghina ako ng gumalaw ang labi nya saakin.

I'll say, I know he's a good kisser. Ginagad nya ang labi ko at kinagat kagat ang pang-ibaba nito. Shet. Nagiinit ako. I think I just got wet.

Hinapit nya ang aking bewang at sa gulat, napasinghap ako dahilan para mapasok nya ang kanyang dila saaking bibig.

I felt him smirked as I responed to his kisses. Hindi ko namalayang ikinawit ko na pala ang aking braso sakanyang batok at ginulo ang kanyang buhok. His hair is so soft that I really loved to play with it.

"Damn, woman." I heard him murmured as his kisses trailed down to my neck. Isang mahinang daing ang kumawala saakin. My god, what on earth is happening to me?

My mind says I should stop this, I barely even know the guy yet I let him kiss me! But my body won't listen. Gustong gusto nito ang kamay nyang humahaplos haplos sa kahit saang parte na ng aking katawan.

I'm literally going insane. Ni hindi ko nga nalamayang naisakay na pala nya ako sa kotse nya at nadala sa isang hotel. I just found myself naked in bed while him on top of me.

The unknown sensation felt good to me. Para akong baliw na gutom na gutom. I screamed. Hinawakan nya lang naman ako 'down there'. Pakshet pakshet. Alam kong basang basa na ako 'don'. And I also know that he knows that too.

Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko ng maramdaman ko syang hinalikan ako doon. Kulang na lang ay himatayin ako ng sambahin nya ang pagkababae ko. Shet. Sorry God for doing this.

May naramdaman akong parang sasabog sa puson ko. Hindi ko iyon binigyang pansin o pinigilan man lang, mas pinakiramdaman ko pa ang ginagawa nya saakin. At ang sensasyong hatid niyon.

Muli akong sumigaw ng maramdaman ang paglabas ng malagkit na bagay mula saakin.

Gumapang pataas ang lalake. He's blue-gray eyes was intensely staring at me. His lips attacked me again. Habang hinahalikan nya ako ay di ko namalayang pinapasok na pala nya ang kanya saakin. Basta naramdaman ko na lang ang isang nakakamatay na sakit.

"I-it hurts." I said.

"Hush. It's okay, I'll be gentle."

Hinalikan nya ang luhang tumulo sa mga mata ko dala ng sakit. Dinisract nya ako sa pamamagitan ng paghalik saakin. Ni hindi ko namalayang muli nanaman akong sumisigaw dahil sa sensasyong dala ng pag-angkin nya saakin.

In and out he goes. Rough. Fast. Hard. Napasabunot na ako sa sarili kong buhok. Nababaliw ako sa sensasyong nararamdaman ko.

I dug my nails unto his back as I felt that hot liquid again coming from me, but this time, I could also feel his.

Napapikit na lang ako habang dumuduwal sa lababo. Nasa likod ko si kuya Cyper at hinahagod ito. Nagaalala na sya at kahit ako ay natatakot na sa sarili ko. Isang linggo ng nagtutuloy tuloy ang pagduduwal ko kada paggising ko. At dahil si Kuya Cyper ang pinakamalapit sa kwarto ko ay sya ang unang nakakapansin nito.

"Ayos ka lang ba, Ziena? Ilang araw na to ah? Patingin kana kaya sa doktor." inabutan ako ni kuya Cy ng baso na may lamang malamig na tubig na alam kong kinuha pa nya sa kusina. Uminom muna ako bago tumingin sakanya. "Hayaan mo na kuya. Matatapos rin to. Pagsusuka lang naman eh." at marahan akong ngumiti sakanya.

Napabuntong hininga na lang sya at inalalayan akong lumabas ng banyo. Pinahiga nya akong muli sa kama. Maaga pa kasi. Alas singko pa ng umaga. Kinumutan nya ako at hinalikan ang noo ko. Akmang aalis na sya ng pumasok naman sina Kuya Dylan, Aljur, at kuya Zleandro. Parehas na nagaalala ang mga ekspresyong pinapakita nila.

Lumapit sila saamin ni Kuya Cy na ngayon ay nakatayo parin sa gilid ng kama ko. "Anong ginagawa nyo rito, Kuya?" takang tanong ko at napahikab. I don't know pero inaantok nanaman ako. Kagigising ko lang at inaantok nanaman ako. "Nakita ko kasi na bukas ang pinto ng kwarto ni Cy. Kaya naisip ko na baka pinuntahan ka nanaman nya dito." sagot ni kuya Dylan. Nanlaki naman ang mata ko.

"So ibig sabihin..." sabay sabay silang ngumiti na tatlo saakin. Napabuntong hininga ako at nagtalukbong ng kumot. "Alam nyo naman na pala. Iwan nyo na ako at inaantok na ako." ani ko. Narinig ko silang tumawa.

Sabay sabay na silang nagpaalam at narinig ko na lang ang pagbukas sara ng pintuan ko. Napabuntong hininga ako. Hindi naman ako takot na malaman nina Kuya. Mas natatakot ako na malaman nina Daddy at Mommy. What if.. signs na ito na.. aish. Whatever. Saka ko na lang iisipin kapag na-confirm ko na ang hinala ko.

Sa ngayon ay matutulog muna ako dahil inaantok na ako.

----

"Goodmorning, princess." bati agad ni kuya Aljur ng makita akong bumababa sa hagdanan. Nginitian ko naman sya at nilapitan saka humalik sa pisnge nya. "Goodmorning kuya Jur." bati ko rin. Nagtungo na ako sa kusina at nakita doon si kuya Dylan na nagluluto at si kuya Cyper na hinahanda ang plato.

Nagpalinga linga ako dahil hindi ko makita sina Mom at Dad. Nasan kaya sila? Dapat nasa baba na sila sa mga oras nato. "Ziena, ikaw pala. Halika na at kakain na tayo." saad ni kuya Dylan ng mapansin akong nakatayo doon. Naglakad naman ako papalapit sa dinning table at naupo. "Kuya Dy, nasan na pala sina Mom at Dad?" hindi ko na maiwasang magtanong.

Napatigil si Kuya Cyper sa pagkuha ng kubyertos at gayun din si kuya Dylan na napatigil sa paglagay ng ulam sa lamesa. Nagkatinginan silang dalawa at akmang magsasalita si Kuya Cyper ng biglang may sumingit. "Sumunod sila sa paborito nilang anak na nasa states. May importanteng event daw kasi na kailangan ay nandon sila." napalingon ako sa nagsalita at nakita si Kuya Zleandro na seryoso ang mukha.

Napaiwas ako ng tingin at napayuko. Kuya Zleandro, or kuya Andro, has always been brutally honest. Kung ano ang iniisip nya, talaga namang sasabihin nya. Kaibahan naman kina kuya Cy at kuya Dy, sila naman ang mga kuya kong nagdadahan dahan sa pagsasalita, nagiingat sa kung ano mang masasabi nila.

While kuya Aljur, he stays quiet. Hindi sya yung tipong sasabihan ka agad agad. He wants you to find it out on your own. Pero may isa lang naman ang bagay na magkakapareho sila, yun ay pareho nila akong iniingatan. Pare-pareho silang nagagalit kapag nalalaman nilang may nanakit saakin. Ganun silang klase na kapatid.

Walang buhay akong tumawa na ikinalingon nilang tatlo saakin. "Ganun naman lagi eh. Ano pa bang nakakagulat dun?" my heart is in pain. Kahit sabihin kong sanay na ako, masakit parin. It felt like I'm the neglected child. Kuya Andro patted my head and charmingly smiled at me. "Nandito naman kami, lil'sis. Pupunan namin ang kawalan nina Mama sayo. Tsaka, nandyan rin sila Lolo at Lola. Hindi ka nagiisa." he said. Napangiti ako at tumango tango.

Nagulat naman ako ng biglang may pumasok sa kusina. At ito ay walang iba kundi ang grandparents namin. Si Lolo Alfredo at Lola Carmina, tapos si Lolo Dashier at Lola Zylene. Agad silang lumapit saamin. "Anong nangyayari? Pinaiyak nyo nanaman ba ang prinsesa natin?" nagtataray tarayan na sambit ni Lola Mina (Carmina). Natawa naman ako ng agad na napangiwi sina kuya. "Grabe kami na nga tong pinapatahan sya eh." sambit naman ni kuya Cy.

"Aba'y dapat lang. Kaisa isang prinsesa natin to kaya dapat alagaan nyo syang mabuti. Nagkakaintindihan ba tayo?" tila striktong ani naman ni Lolo Dash (Dashier). Agad namang napatango sina kuya na mas nagpalawak ng ngiti ko. "Kumain na nga lang po tayo. Lalamig po ang pagkain." saad ko na may paggalang. Napalingon silang lahat saakin at napangiti.

---

"Tama naman ang kuya mo, girl. I think you should go on a check up." suhestyon ni Alehya habang naka-squat na nakaupo sa sahig na may carpet. Sinimangutan ko sya. "Pagsusuka lang, pa-check up agad? Grabe naman." aniya ko. Napailing naman si Doll sa sinabi ko.

Tumayo ito sa harap ko at namewang. "Sabi mo sunod sunod diba? Kahit pagsusuka lang yan may mga possibilities parin na may problema ka sa katawan mo or... buntis ka." lahat kami ay natigilan sa mga huling salitang bigla na lang binitawan ni Doll. Sabay sabay pa silang lumingon saakin at pinabalik balik nila ang tingin nila saakin at sa tyan ko.

Umiling iling ako at napatayo. "No! It's impossible! Isang gabi lang naman yun diba? How come na magbubunga agad?" tila kalmadong sabi ko kahit na sa loob loob ko ay kinakabahan na ako. Pano kung totoo nga? Pano kung... buntis nga ako? "Ilang beses ba? Ilang beses ka ba nyang inangkin? Hindi mo na mabilang diba? Kahit isang gabi lang yan, pwede ka parin mabuntis. Ilang beses ba daw'ng iputok sa loob mo." komento ni Nea.

Sinamaan ko sya ng tingin. Kahit kailan talaga walang preno ang bibig nito. "Then why don't we go to a OB Gyne then? Wala namang mawawala kung ichecheck natin diba?" suhestyon ni Alehya na ikinalingon naming lahat sakanya. "Tama. Wala namang mawawala. Diba... Alziyena?" napalunok ako.

Tahimik kaming lahat at nilalaro ko na lamang ang aking mga daliri sa sobrang kaba. Kasama ko ang mga kaibigan ko pati narin si Kuya Dylan. Si kuya Dy ang nagda-drive habang nasa front seat ako at nasa back seat ang mga kaibigan ko. Seryosong seryoso ang mukha ni kuya habang nagda-drive.

"Nandito na tayo." anunsyo nya ng maitigil nya ang sasakyan sa harap mismo ng hospital. Agad bumaba ang mga kaibigan ko at akmang bababa narin ako ng pigilan ako ni Kuya Dy. "Bakit, kuya?" tanong ko.

Bumuntong hininga sya at hinawakan ang likod ng ulo ko at mas nilapit sakanya. Hinalikan nya ang noo ko. "Ipapark ko lang yung kotse. Susunod ako sainyo." sambit nya. Tumango ako at lumabas na ng kotse.

Nakita ko ang mga kaibigan ko na naguusap habang hinihintay ako. Agad ko silang nilapitan at inaya na para pumasok sa hospital. Pumayag naman agad sila at pumasok na nga kami. Lumapit kami sa reception at binati agad kami ng nurse na naroon.

Tinanong nya kami kung anong doktor ang kailangan namin at agad naming sinabi na kailangan namin ng doktor para sa mga buntis. Agad syang nagbanggit ng pangalan ng doktor at itinuro saamin ang daan patungo sa opisina nito.

Hindi naman kami natagalan dahil nasa ground floor lang ang doktor na tinutukoy nung nurse. Kinakabahan talaga ako at mas lalo lamang itong lumala ng buksan namin ang pintuan ng opisina ng doktor. Bumungad saamin ang isang babaeng doktor na may kinakalikot ata sa loptop nya.

Tumikhim naman si Nea para makuha ang atensyon nito. Nag-angat ito ng tingin at agad na ngumiti ng malaki saamin. Tumayo sya at sinarado ang loptop nya saka nilapitan kami. Agad nyang inilahad ang kanyang kamay. "Hi. I'm Doctora Zeraphine Sanchez. Doc. Zera na lang." pakilala nya. Agad ko namang tinanggap ang pakikipagkamay nya. "Nice to meet you, Doc. My name is Alziyena Cassidy Buenaventura. Alziyena na lang po." balik pakilala ko rin. Bumitaw na sya at inutusan akong maupo.

Sumunod rin naman agad ako habang ang mga kaibigan ko naman ay nanatiling nakatayo at tahimik lang na nagmamasid. Yumuko sya at binuksan ang kanyang drawer. Naglabas sya ng isang folder at nagsulat ng kung ano roon. "So miss Alziyena, is this your first OB check up?" panimula nya. Napatingin naman ako sa mga kaibigan ko na tinaasan lamang ako ng kilay. Ibinalik ko ang tingin ko kay doktora na nagtatakang pinagmamasdan kami. Napalunok ako. "Actually doc, nandito po kami para malaman kung buntis po ba ako o hindi." paliwanag ko. Agad namang tumaas ang isang kilay nya ng maintindihan nya ang pinupunto namin.

"Oh. Is that so? Bakit hindi na lang kayo bumili ng pregnancy test?" tanong nya na nakakunot ang noo. Muli kaming nagkatinginan magkakaibigan. "Gusto lang ho naming makasiguro." magalang na sagot ni Alehya. Napatango tango naman si Doktora.

Muli nyang binuksan ang kanyang drawer at naglabas ng tatlong pakete na hugis stick. Iniabot nya ito saakin at tinuro ang pasilyo. "Yan ang pregnancy test. Umihi ka dyan sa banyo at basahin ang instructions. Gawin mo ng 3x para makasigurado. Okay?" marahan akong tumango tango at pumasok na sa banyo.

Little did I know, na sa paglabas ko ng banyong iyon, magbabago na ang ikot ng buhay ko.

---

Ang tahimik. Sobrang tahimik. Lahat ay gulat na gulat at hindi makapaniwala sakanilang narinig. Napakagat labi na lamang ako at nanatiling nakayuko. Nasa sala ako ngayon, nakaupo sa isang single sofa kaharap ang aking mga magulang na kakauwi lang galing sa states, galing sa pagbisita ng kanilang paboritong anak.

Sa isang mahabang sofa naman na hindi kalayuan saakin ay naroon ang apat na grandparents ko na pareho ring nakatulala at hindi makapaniwala. Sa likod naman ng sofa'ng inuupuan nina Mom at Dad ay naroon ang apat kong kuya na nakatayo at pare-parehong seryoso ang mukha. Sobrang tahimik naming lahat. Sino ba namang hindi diba? I just dropped a bomb.

"You're a disgrace to this family!" biglaang bulyaw ni Dad at napatayo. Napapikit na lamang ako. I knew it. "How can you do this to us, Alziyena?" parang naiiyak na tanong naman ni Mom. Gusto kong ipaikot ang mata ko sa isinusumbat nila saakin. Hindi nyo nga ako inalagaan ng maayos tapos kung makaasta kayo parang ako pa yung walang utang na loob? Hah!

"Dad." narinig ko ang tinig ni kuya Dy. His voice is cold and serious. Gusto ko ng maiyak. Sa dinami dami ng tao, bakit saakin nangyayari to? "Shut up, Dylan. Tingnan mo! Tingnan mo ang nangyari sa kapatid mo! Dahil sa kapabayaan ninyo, ayan! Nabuntis! At ikaw naman Alziyena. Bakit hindi yang pagaaral mo ang atupagin mo?! Hindi yang kalandian mo! Tingnan mo kung san ka dinala?" my tears are starting to form in the corner of my eyes. Ang sakit. Ang sakit sakit. Hearing those harsh words coming from your parent hurts more than a break up.

"Why can't you be like your twin, Alziyena? Si Mira nagaaral ng maayos, nagpapakababad sa mga libro para makatulong sa business natin. Tapos magpapabuntis ka lang? Wala kang utang na loob." napahikbi ako sa sinabi ni Mom. Si Mira. Si Alzamira nanaman. Bakit laging sya na lang? Tinakpan ko ang bibig ko para pigilan ang paglakas ng mga hikbi ko. "Mom, Dad. Tama na, please?" rinig kong pakiusap ni kuya Cyper. Ayaw kong mag-angat ng tingin dahil baka mas lalo lang akong maiyak.

"You ungrateful child." kung yung puso ko kanina ay wasak na, ngayon ay durog na durog na sya, pinong pino pa. Patuloy lang ako sa pag-iyak habang patuloy parin akong binubulyawan nina Mom at Dad, kinokompara ulit nila ako sa kapatid kong sabi nila ay nagaaral ng maayos sa states. Natigil lamang sila ng umalingawngaw ang tunog ng baston. Napalingon ako sa grandparents ko at nakita ko si Lolo Dash na nakatayo na at malamig na nakatingin kina Mom at Dad.

Nagsitayuan ang balahibo ko sa katawan ng magsalita si Lolo sa pinakamalamig na boses. "Wag nyong isisi sa bata ang pagkukulang nyo bilang mga magulang nya." sambit nito. Kapwa nanigas sina Mom at Dad sa sinabi nito. Bakas ang guilt sa mga mukha nila. Sunod na tumayo si Lola Zylene na walang ekspresyon ang mukha. Malamig na tingin ang kanyang iginawad kay Mom. "You are my daughter, Xandra. And I am so disappointed in you. I thought you are smart." saad naman nito.

Tumayo si Lola Carmina at nilapitan ako. Inalalayan nya akong tumayo at niyakap. Hinaplos nya ang aking buhok, tila pinapatahan ako. "Hindi ko alam na ganito ka pala, Alessandro." naisatinig ni Lola Carmina. Mas lalo akong naiyak sa pagtatanggol nila saakin. "If you don't want to take care of our granddaughter, we will gladly take her away from you." boses ni Lolo Alfredo.

Kumalas ako sa yakap ni Lola Carmina. Ng nag-angat ako ng tingin ay matamis akong nginitian ni Lola. She kissed my forehead and whispered to me. "Everything is going to be alright, sweetie."